بیست و پنجمین شور علنی شورای شهر اصفهان امروز(۱۳ اسفند۹۶) در حالی گذشت که برخی از لوایح از جمله لایحه پیشنهاد تعیین بهای خدمات مورد ارائه شهرداری به اتباع خارجی در سال۹۷ با ۸ موافق و ۳مخالف تصویب شد.

در این پروسه مطابق معمول ، موافقان و مخالفان به ارائه نقطه نظرات خویش پرداختند. اما آنچه را شاهد بودیم تقابل عقل و احساس بود ؛گرچه هردو مقدس اما با برتری احساس، نتیجه واگذار شد.
آنچه به نظر می رسد در اداره شهر احساسات نقش موثری دارد اما با نیم نگاهی به وضع قوانین کشورهای توسعه یافته نگاه منطقی وعقلی مرجح بر احساس است. و نفع شهر و شهروندان در صدر تصمیمات جای دارد.
در این رویداد شاید نیاز به آمار رسمی نبود اما با تعمیق، هرچند سطحی به دور و بر شهر، تجمع و ورود بیش از پیش اتباع خارجه علی الخصوص افاغنه را حتی در روستاهای حومه اصفهان شاهدیم.
تصرف برخی از شغل ها که امروز نه به عنوان نیروی کار ارزان بلکه به عنوان نیروی کار پرتوقع و گران قیمت در میادین و گذرگاههای شهر از جمله مسائل و معضلات اساسی است.
به قاطعیت بر این امر امعان نظر داریم که انسانها با هم برابرند اما شاید تعمیم گرفتن جزیه در اسلام نیز نشان از ترجیح شهروندگرایی بر بیگانه گرایی دارد. در پاسخ به دفاع یکی از نمایندگان به عدم افزایش عوارض بر اتباع خارجه و استدلال آنکه افراد زیرمجموعه خیریه های شهر افاغنه هستند و نتیجه گیری وی مبنی بر آنکه: پس به دلیل شرایط سخت اتباع، باید شرایط سهل تری برای آنان ایجاد نماییم؛ لازم به ذکر است که گرچه شرایط سخت بر اتباع خارجه حاکم است اما چه بسا شرایط سخت تری بر شهروندان شهر حاکم باشد.
شاید روایت کتاب جانستان کابلستان رضا امیرخانی در سال ۸۸ گوشه ای از افغانستان ۸ سال پیش را برای ما به تصویر کشد اما به گفته کارشناسان سیر روند پیشرفت در افغانستان بسیار بالاتر از آن است که تصور کنیم. به حکم عقل نتیجه میگیریم که شرایط بهتری گویا برای هم نوعان افغانی و سایر مهاجرین در ایران فراهم است که نه حاضر به بازگشت، بلکه سیل شدید مهاجران را کماکان به شهرها و حتی حومه کلان شهرهای ایران نظاره گریم. تصمیم از سر احساس نه تنها روند رشد را برای شهر رغم نخواهد زد ؛ چه بسا زندگی نسل بعدی و آیندگان را نیز دچار اختلال های جدی خواهد نمود. از طرفی وجود پرونده های بسیار اتباع خارجه مبنی بر ورود غیرمجاز به کشور و زندگی بدون پرداخت عوارض به صورت غیرقانونی و نیز سطح جرایم ارتکابی آنان ، شاید نشان از مضرات غلبه احساس بر عقل است.